Hallo Heerlijke Hollanders,<\/p>\n\n\n\n
Omdat ik tegenwoordig niet meer voor school in Belgi\u00eb hoef te zijn, moet ik zelfstandig op zoek naar activiteiten in de Vlaamse regio. Geheel spontaan heb ik daarom in september vorig jaar een kaartje gekocht voor \u00e9\u00e9n van de re\u00fcnieconcerten van de oude K3. De koninginnen van de kleuterpop zijn inmiddels alledrie al meer dan 10 jaar afgetreden, terwijl hun troonopvolgers het stokje hebben overgenomen. Toch krijgen de gepensioneerde prinsessen het voor elkaar om nog meer dan 700.000 kaarten te verkopen. <\/p>\n\n\n\n
Voor mij zijn Hanne, Marthe en Julia de echte K3, hoewel ik iedere formatie waar een Nederlander bij zit verkies boven Karen, Kristel en Kathleen, die zichzelf de K3-originals hebben genoemd. Dat ik niet ben opgegroeid met de liedjes van K3 was bij een concert als deze goed te merken. Terwijl iedereen de volledige choreografie van ieder liedje uit zijn hoofd kende, was ik me vooral aan het verbazen over de teksten die voorbij kwamen.<\/p>\n\n\n\n
Als de kritische recensent die ik ben, heb ik alle bijzonderheden met een potloodje genoteerd in een aantekeningenboekje. Dat boekje doe ik in deze editie van de BelgenBlog met liefde eens open. Ten eerste viel me op dat K3 dol is op het gebruik van Neologisme. Van de 31 liedjes uit de show zijn er meerdere waarvan de titel lijkt te zijn gegenereerd door ChatGPT-3.5: Kuma He, Ya Ya Yippee, Yeke Yeke, Oya L\u00e9l\u00e9 en Heyah Mama. Daarnaast heb je nog enkele liedjes die betekenisloos zijn, maar wel nog iets aan de verbeelding overlaten: Amor, Hippie Shake, Blub ik ben een vis, Liefdeskapitein en Tele-Romeo. Er zijn ook liedjes voorbijgekomen met een Engelstalige titel: I love you baby, Superhero en Baby Come Back. Dan is er nog Frans Liedje, waarbij de titel wel betekenis heeft, maar waarvan het refrein onbegrijpelijk en onverstaanbaar is. Van de 31 liedjes blijven er dan slechts 17 over met een enigszins acceptabele, Nederlandstalige tekst. Al valt bij die 17 overige liedjes ook behoorlijk wat aan te merken.<\/p>\n\n\n\n
De liedjes van K3 zijn mijn inziens vrouwonvriendelijk en volledig ingehaald door de tijd. Met onge\u00ebmancipeerde teksten, waarin de vrouw wordt weggezet als een wezen met als enige rol het verliefd worden op een man, zie ik K3 als het in stand houden van een bepaalde rolverdeling in de maatschappij waar vrijheidsdenkers al jaren voor vechten om vanaf te geraken. Helemaal problematisch wordt het, wanneer we onze jeugd indoctrineren door ze deze teksten voor te schotelen. Een vrouw is veel meer dan een lustobject! Mag het ooit eens gaan over economische zelfstandigheid of de politieke gelijkheid tussen man en vrouw? En dan te bedenken dat de liedjes door een stel volwassen mannen zijn geschreven. Gatverdamme!<\/p>\n\n\n\n
Het meest zorgwekkende lied dat voorbij kwam was met uitstek Borst Vooruit <\/em>van het album Kuma He<\/em>. Tussen ‘Brainrot’ als Kuma He<\/em> en Shakalaka<\/em> door, worden jonge meisjes gehersenspoeld met liedteksten als \u201cHoofd naar boven, borst vooruit. Niemand haalt ons ooit nog onderuit.\u201d Het is de oorlogsretoriek die mij angstaanjagend veel doet denken aan Nazi-Duitsland. Iets waar ik overigens eerder<\/a> al eens een artikel over schreef. <\/p>\n\n\n\n Eng is ook dat K3 als onschendbaar wordt gezien door het publiek. Want wee je gebeente als je K3 een kinderact durft te noemen. \u201cK3 maakt geen kinderliedjes. K3 maakt liedjes die kinderen toevallig ook leuk vinden.\u201d Ik vind het lastig om dat gegeven te rijmen met de manier waarop onze 3 pensionado\u2019s omgaan met het publiek. Vooral Kathleen doet alsof iedereen in de zaal seniel is. Het publiek bij K3 is overigens wel erg opmerkelijk. De enige manier waarop de witte, blonde vrouwen, waaruit het publiek voor meer dan 80% bestaat, zich van elkaar weten te onderscheiden, is de leeftijd. Bij een K3-concert kom je alle leeftijden tegen, behalve de leeftijd van de doelgroep waarvoor de muziek is gemaakt. <\/p>\n\n\n\n