1/05/2026- Koningsdag

Koningsdag

Fijne Koningsdag!
Deze week was Nederland in de ban van Koningsdag. Zelf zat ik natuurlijk in België, waar ik al gauw ontdekte dat deze feestdag daar nauwelijks aandacht krijgt. Ik moet toegeven dat ik het enorm zelfzuchtig en asociaal vind dat de Belgen niet even de moeite doen om de verjaardag van onze koning mee te vieren. Het is de Vlaamse overheid die het Vlaamse volk actief ontmoedigd om de Nederlandse feestdag te vieren. Aan de Belgen zelf ligt het namelijk niet: In mijn omgeving heb ik al meerdere verhalen gehoord van mensen die tijdens Koningsdag naar Nederland zijn gegaan om daar in oranje kledij te feesten.

Zelf moest ik meteen denken aan de hilariteit die deze acties moeten hebben opgeleverd, op het moment dat deze Belgen in totaal onverstaanbaar Vlaams tegen de Hollanders begonnen te spreken. Natuurlijk is het Vlaams accent met wat moeite best te ontcijferen, maar geen Hollander is erop berekend om Vlaams te horen wanneer een in Oranje gehulde feestvierder zijn mond opentrekt. Toch wil ik even een teken van dankbaarheid uitspreken aan alle Belgen die met gevaar voor eigen leven naar Nederland zijn afgereisd om hun respect voor de Nederlandse tradities te tonen. 

Moeten

Deze editie van de blog is geen kritische blik op het Nederlandse gevoel voor de monarchie, maar een schreeuw om hulp. Deze week betrapte ik me op het vertonen van gedrag waar ik de Belgen telkens van heb beschuldigd. Voor een Belg is het blijkbaar gebruikelijk om in iedere zin te zeggen dat iets moet. In plaats van werkwoorden als willen, mogen of kunnen gebruikt een Belg vrijwel altijd moeten: “Ik moet naar de Fitness” “Ik moet mijn verjaardag vieren” of “Ik moet werken op Koningsdag.”

Ook in de ontkenning gebruiken ze moeten. Waar wij het unieke werkwoord ‘Hoeven’ hebben, gebruiken ze in Vlaanderen de verwarrende constructie van  ‘niet moeten’. “Dat moet je niet doen.” krijgt dus een andere betekenis. Een Nederlander zegt hier namelijk dat je iets beter niet kunt doen, terwijl de Vlaming zegt dat het geen verplichting is. 

Schuldig

Ernstig is dus om te benoemen dat ik er deze week zelf op werd gewezen. Bij het pitchen van een schoolopdracht vertelde ik volgens welke regels ik moet werken. Mijn Vlaamse docent was scherp genoeg om me te zeggen dat ik niet alles als een verplichting zou moeten zien. Het is maar goed dat er in Nederland geen Harakiri-cultuur heerst, want dan was ik er nu geweest. Waar gaat het heen met mijn geloofwaardigheid als nonchalante Hollander, zodra ik schoolopdrachten als een verplichting ga behandelen? 

Om mijn eigen waardigheid in stand te houden, heb ik mezelf beloofd om mezelf voor de komende 6 maanden slechts 1 enkele verplichting op te leggen: Ik moet er alles aan doen om mijn Nederlandsheid in stand te houden. Om deze afspraak waar te maken heb ik deze week Koningsdag groots gevierd. Ik heb de hele dag in oranje gelopen, heb tompoucen gemaakt en uitgedeeld, en ik heb de keuken versierd met oranje vlaggetjes. Met dat laatste waren mijn Vlaamse kotgenoten het overigens absoluut niet eens.